وقتی اطلاع رسانی جرم است
گزارشگر: تمیم عطایی
۲۳ حمل ۱۴۰۵
در ادامه سرکوب سیستماتیک رسانهها در افغانستان، شماری از خبرنگاران در تبعید کارزاری را برای آزادی شکیب نظری، حمید فرهادی و بشیر هاتف راهاندازی کردهاند؛ سه خبرنگاری که به اتهامهای مرتبط با فعالیت رسانهای در بازداشت طالبان بهسر میبرند.
دادگاه طالبان شکیب نظری را به سه سال و حمید فرهادی را به دو سال زندان محکوم کرده است—احکامی که در غیاب شفافیت و معیارهای حقوقی مستقل صادر شدهاند. انتقال فرهادی به زندان بگرام نیز نشان میدهد که طالبان، روزنامهنگاری را در سطح تهدید امنیتی تعریف میکنند.
همزمان، گزارش سالانه مرکز خبرنگاران افغانستان از ثبت ۲۰۷ مورد نقض آزادی رسانهها در سال ۱۴۰۴ خبر میدهد؛ افزایشی بیش از ۲۰ درصد نسبت به سال قبل. این موارد شامل تهدید، بازداشت، تعطیلی رسانهها و تشدید سانسور است.
گسترش ممنوعیت نشر تصاویر زندهجان، عملاً رسانههای تصویری را به حاشیه رانده و بخشی از یک سیاست گستردهتر برای کنترل روایت و محدودسازی جریان اطلاعات است.
با این حال، این کارزار بدون فشار مؤثر بینالمللی و پیگیری حقوقی، بعید است به نتیجه ملموس برسد. آزادی این سه خبرنگار، نه فقط یک مطالبه، بلکه آزمونی برای امکان مقاومت در برابر حذف سیستماتیک حقیقت است.
