در حالی که سه ماه از منع ورود کارمندان زن افغان به دفاتر سازمان ملل متحد در افغانستان میگذرد، این سازمان هشدار داده است که ادامه این محدودیتها «مستقیم بر خدمات نجاتبخش» تأثیر میگذارد و توانایی نهادهای وابسته به سازمان ملل برای کمکرسانی مؤثر را تضعیف کرده است.
بر اساس اعلام بخش زنان سازمان ملل، طالبان در ۹۱ روز گذشته مانع ورود صدها کارمند و پیمانکار زن افغان به ادارات این سازمان شدهاند؛ ممنوعیتی که در کنار محدودیتهای گسترده بر کار، آموزش و حضور اجتماعی زنان پس از سال ۲۰۲۱، دامنه بحران را عمیقتر کرده است.
نقش حیاتی زنان در عملیات امدادی
سوزان فرگوسن، نماینده ویژه سازمان ملل در امور زنان افغانستان، تأکید کرد که کار زنان «برای دسترسی امن و مؤثر به زنان و دختران افغان ضروری است» و ادامه داد که بدون حضور آنان «کمکهای متناسب، ایمن و فرهنگی ممکن نخواهد بود.»
با وجود منع رسمی، کارکنان زن سازمان ملل طی سه ماه گذشته بهصورت دورکاری و میدانی در جوامع محلی، به هزاران خانواده آسیبدیده از زمینلرزههای اخیر، بازگشتکنندگان از پاکستان و ایران، و خانوادههایی که در جستجوی غذا، آب پاک، مراقبت صحی و سرپناه هستند، کمکرسانی کردهاند.
اختلال در برنامههای بشردوستانه
بیانیه سازمان ملل میگوید هرچه این محدودیتها ادامه یابد، «خطر برای خدمات نجاتبخش بیشتر میشود.»
این نهاد یادآور شده که امدادرسانی به زنان و دختران تنها در صورتی ممکن است که کارکنان زن اجازه ورود و فعالیت داشته باشند؛ زیرا ارائه بخشی از خدمات—از مشاورههای صحی گرفته تا حمایتهای معیشتی—تنها توسط زنان قابل انجام است.
پیامدهای مستقیم ممنوعیت
در پی این محدودیتها، برخی نهادهای وابسته به سازمان ملل بهاجبار برنامههای خود را تعدیل کردهاند. نمونه آن توقف کمکهای نقدی کمیساریای عالی پناهندگان در سپتامبر بود؛ زیرا بیش از نیمی از دریافتکنندگان زن بودند و جمعآوری اطلاعات از آنان با ممنوعیت فعلی ممکن نبود.
درخواست برای لغو فوری محدودیت
سازمان ملل بار دیگر از طالبان خواسته است تا ورود کارکنان زن را به دفاتر این سازمان آزاد کنند و امنیت آنان را در میدانهای کاری تضمین نمایند. در بیانیه تأکید شده است که این ممنوعیت اصول بنیادی حقوق بشر و برابری مندرج در منشور سازمان ملل را نقض میکند و اجرای مأموریتهای بشردوستانه را مختل ساخته است.
مقامهای طالبان تاکنون در مورد این درخواست اظهارنظر نکردهاند.
