۶ میزان؛ سی و دومین سالروز شهادت عبدالقهار عاصی، شاعر نامدار افغانستان

۶ میزان؛ سی و دومین سالروز شهادت عبدالقهار عاصی، شاعر نامدار افغانستان.

نویسنده: شاه پور نایب زاده

عبدالقهار عاصی در سال ۱۳۳۵ خورشیدی در روستای ملیمه ولایت پنجشیر چشم به جهان گشود. او پس از فراگیری آموزش‌های ابتدایی، برای ادامه تحصیل به کابل رفت و در دانشکده زراعت دانشگاه کابل به تحصیل پرداخت.

عاصی در ۶ میزان ۱۳۷۳، در ۳۸ سالگی و در جریان نبردهای داخلی کابل بر اثر اصابت راکت به شهادت رسید؛ شاعری که در صورت حیات، امروز ۶۹ ساله می‌شد.

ششم میزان، برابر با روز شهادت عبدالقهار عاصی، یکی از شاعران برجسته و تأثیرگذار ادبیات معاصر افغانستان است؛ شاعری که با سروده‌های عاشقانه، اجتماعی و آزادی‌خواهانه‌اش، دردها و آرزوهای مردم افغانستان را بازتاب داد.

• زنده‌گی‌، مهاجرت و شهادت به‌مناسبت سی‌ومین سالروز شهادت عبدالقهار عاصی | روایت
  ششم میزان، برابر با روز شهادت عبدالقهار عاصی، یکی از شاعران برجسته و تأثیرگذار ادبیات معاصر افغانستان است؛ شاعری که با سروده‌های عاشقانه، اجتماعی و آزادی‌خواهانه‌اش، دردها و آرزوهای مردم افغانستان را بازتاب داد.

عاصی در کنار تحصیلات دانشگاهی، به شعر و ادبیات فارسی علاقه فراوان داشت و به‌تدریج به یکی از چهره‌های شناخته‌شده شعر معاصر افغانستان تبدیل شد

عاصی در کنار تحصیلات دانشگاهی، به شعر و ادبیات فارسی علاقه فراوان داشت و به‌تدریج به یکی از چهره‌های شناخته‌شده شعر معاصر افغانستان تبدیل شد.

• ویژگی‌های شعر عبدالقهار عاصی

شعر عاصی آمیزه‌ای از عشق، آزادی، دردهای اجتماعی و واقعیت‌های سیاسی افغانستان بود. او با زبانی صریح و بی‌پرده، از رنج مردم، جنگ، مهاجرت و آرزوی صلح سخن می‌گفت.

از ویژگی‌های مهم شعر او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

بیان دردها و مشکلات مردم افغانستان.

توجه به آزادی، عدالت و کرامت انسانی.

استفاده از زبان روان، صمیمی و تأثیرگذار.

ترکیب مضامین عاشقانه با موضوعات اجتماعی و سیاسی.

نوآوری در قالب و محتوای شعر معاصر فارسی.

به باور بسیاری از فرهنگیان، عاصی شاعری بود که شعر را وسیله‌ای برای بیان واقعیت‌های جامعه و بازتاب صدای مردم می‌دانست.

عبدالقهار عاصی تنها یک شاعر عاشقانه‌سرا نبود؛ او شاعری بود که در سروده‌هایش از آزادی، درد وطن، رنج مردم و آرزوی زندگی بهتر سخن می‌گفت.

با گذشت سال‌ها از درگذشت او، شعرهایش همچنان در میان علاقه‌مندان ادبیات فارسی افغانستان خوانده می‌شود و نام او به‌عنوان یکی از چهره‌های ماندگار شعر معاصر کشور زنده است.

سالروز شهادت عاصی فرصتی برای بازخوانی آثار او، پاسداشت زبان و ادبیات فارسی و یادآوری نقش شاعران در ثبت تاریخ و دردهای اجتماعی افغانستان است.

او تمامی آثارش را وقف مردم، سرودن از عشق، آزادی و ایستادگی در برابر بی‌عدالتی کرد. نام عبدالقهار عاصی به عنوان شاعری متعهد و بازتاب‌دهندهٔ آلام و دردهای جامعه، در تاریخ ادبیات پاینده خواهد ماند.
از جمله مجموعه‌های شعری عبدالقهار عاصی می‌توان به این آثار اشاره کرد:

مقامه گل سوری

لالایی برای ملیمه

دیوان عاشقانه باغ

غزل من و غم من

تنها ولی همیشه

از جزیره خون

از آتش، از ابریشم

این آثار نشان‌دهنده گستردگی نگاه شاعر به عشق، زندگی، جنگ و سرنوشت انسان است.

نوت: مسئولیت کامل این نوشته بدوش نویسنده آن است.